De thuiszorg is een branche van eenlingen. In het eerste kwartaal van 2026 telde het CBS 32.635 ingeschreven thuiszorgbedrijven. Bij 31.060 daarvan werkt één persoon, en maar 505 organisaties werken met tien of meer mensen. Vier jaar eerder, in het eerste kwartaal van 2022, stonden er 24.455 bedrijven ingeschreven. Daarvan hadden er 22.910 één werkende. De groei van ruim achtduizend inschrijvingen zit bijna helemaal bij zelfstandigen zonder personeel. Het aantal organisaties met een team bleef in die vier jaar nagenoeg gelijk. Zoek je een thuiszorgbedrijf met eigen mensen en een eigen contract, dan kies je uit een kleine groep.
Vergunning en KVK-nummer van een thuiszorgbedrijf
Sinds 1 januari 2022 geldt de Wet toetreding zorgaanbieders, kortweg Wtza. Bijna elke zorgaanbieder heeft daardoor een meldplicht. Per 1 januari 2025 kwam er een vergunningplicht bij voor kleinere aanbieders met minder dan elf zorgverleners. Die plicht geldt voor zorg onder de Zorgverzekeringswet of de Wet langdurige zorg. Vrijwel elke organisatie met personeel die je tegenkomt, is dus vergunningplichtig. Solisten en zelfstandigen zonder personeel vallen erbuiten. Voor onderaannemers geldt hetzelfde. Zo'n onderaannemer levert zorg in opdracht van een andere aanbieder en mag geen lege huls zijn.
Voor de koop zelf maakt het KVK-nummer het verschil. Wijzigt dat nummer, dan geldt de organisatie als nieuwe zorgaanbieder. Er kan dan een nieuwe vergunning nodig zijn. Koop je de aandelen, dan blijft het nummer staan. Koop je alleen de bezittingen, dan hoort er een aanvraag bij die al voor de overdrachtsdatum loopt. Bij een zorgbedrijf speelt daarnaast het verbod op winstuitkering. Of dat verbod geldt, hangt af van de zorgvorm waaronder de organisatie declareert.
Drie stukken vertellen samen hoe een organisatie ervoor staat: de melding, de vergunning en de openbare jaarverantwoording van de laatste jaren. De verantwoordingsplicht geldt sinds 2023 voor bijna alle aanbieders onder de twee zorgwetten, dus een ontbrekende verantwoording valt meteen op. Bij de vergunning telt of hij is aangevraagd of van rechtswege verkregen. Leverde de organisatie deze zorg al voor 1 januari 2025 als hoofdaannemer met hooguit tien zorgverleners? Dan kreeg ze de vergunning automatisch, en ligt er geen besluit op papier. Had de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd ooit een aanwijzing of verscherpt toezicht, dan laat de afsluiting daarvan zien hoe de organisatie er nu voor staat.
Het contract met de zorgverzekeraar
Een thuiszorgbedrijf verkoopt zijn uren aan de verzekeraar van de cliënt en niet aan de cliënt zelf. Met een contract declareer je tegen afgesproken tarieven, en komt de betaling voorspelbaar binnen. Zonder contract krijgt de cliënt een deel vergoed en betaalt hij de rest zelf. Je werkt dan alleen voor mensen die dat kunnen of willen. Bij elk contract horen een looptijd, een tarief en een omzetplafond. Dat plafond is het maximum dat de verzekeraar per jaar betaalt, en daarop rust je hele prognose.
Minstens zo belangrijk is wat er bij een eigendomswissel met het contract gebeurt. Loopt het gewoon door, of moet de verzekeraar eerst toestemming geven? Een organisatie waarvan de contracten opnieuw aangevraagd moeten worden, is een ander bedrijf dan een waar ze doorlopen. Bij het ene loopt het declareren op de dag van de overdracht gewoon door. Bij het andere hangen je inkomsten aan een aanvraag die nog moet slagen.
Een markt die met de vergrijzing groeit
Het aantal mensen met wijkverpleging steeg van 576 duizend in 2020 naar 593 duizend in 2024. In dat jaar ging er 3,2 miljard euro in de wijkverpleging om. Dat is gemiddeld ruim 5.400 euro per cliënt. De markt groeit met de vergrijzing mee en trekt zich weinig aan van de economie. Dat verklaart de belangstelling voor overnames, ook van partijen die op schaal kopen.
Toch groeit niet elke aanbieder mee. De vraag stijgt, maar wat een organisatie kan leveren, heeft twee grenzen. De ene is het omzetplafond, de andere het aantal mensen dat ze aan het bed krijgt. De omzet alleen zegt daarom weinig. Stijgen het aantal cliënten en de geleverde uren per maand mee, dan groeit de organisatie echt. Stijgt alleen de omzet, dan wordt er vooral meer gedeclareerd.
De cao en de loonkosten
Voor dit werk geldt de cao Verpleeg-, Verzorgingshuizen en Thuiszorg. Op 25 juni 2026 kwam er een nieuw akkoord, dat loopt van 1 september 2026 tot en met 15 september 2028. Daarin staat een structurele loonsverhoging van 7,2 procent, in vier stappen van 1,8 procent. In de huishoudelijke zorg geldt bij de eerste stap een bodem van vijftig euro. Voor elk thuiszorgbedrijf liggen die kosten twee jaar vast. Op de personeelslijst doorgerekend en naast het tarief van de verzekeraar gelegd, laten ze zien waar je marge heen gaat. Loopt het tarief niet mee, dan wordt die marge smaller. Dat hoort in je bod, en niet in een tegenvaller na de overdracht.
Wijkverpleegkundigen en zelfstandigen
In de wijkverpleging stelt de wijkverpleegkundige vast hoeveel zorg iemand nodig heeft. Zonder die functie kan een organisatie geen nieuwe cliënten aannemen. Het aantal wijkverpleegkundigen bepaalt dus hoe ver een thuiszorgbedrijf kan groeien. Net zo zwaar weegt hoe lang ze er al werken en wie er na de overdracht blijft. Ook de verdeling over de niveaus telt mee. Een team met vooral verzorgenden mag minder.
Veel personeel in de thuiszorg werkt als zelfstandige, en dat koop je niet zomaar mee. Sinds 1 januari 2025 controleert de Belastingdienst weer op schijnzelfstandigheid. Het gaat om zzp'ers die in de praktijk als werknemer werken. Dat raakt de wijkverpleging hard, juist omdat daar zoveel zelfstandigen werken. Hoe meer ingehuurde krachten naast de eigen mensen, hoe groter het risico dat je overneemt. Hoe elke opdracht is vormgegeven en wie het rooster maakt, laat zien waar de grens ligt.
Kwaliteit, klachten en het cliëntdossier
De Wet kwaliteit, klachten en geschillen zorg verplicht elke aanbieder tot goede zorg en een klachtenregeling. Aansluiting bij een geschilleninstantie is ook verplicht. De inspectie houdt daar toezicht op. Een kwaliteitsverslag met weinig incidenten en klachten over de afgelopen jaren laat zien dat de zorg ook in de praktijk goed loopt. Het eerlijkste cijfer is hoe tevreden cliënten zijn en hoeveel er vertrekken, want de zorg gebeurt bij hen thuis.
Het systeem waarin de cliëntdossiers staan, draagt ook de declaraties en de roosters. Bij een thuiszorgbedrijf kost een overstap na de overname maanden, en al die tijd lopen de zorg en de declaraties gewoon door. Draait de organisatie op een systeem waarmee je verder kunt, dan begin je zonder die verbouwing.
Waar de koopsom van een thuiszorgbedrijf in zit
De bezittingen van een thuiszorgbedrijf passen in een klein kantoor. Het gaat om de inrichting, laptops, een systeem en misschien een paar auto's. De prijs zit in het contract, het team en de cliënten. In de zorg circuleren schattingen van ruwweg zes tot zeven keer de EBITDA. Dat is de winst voordat rente, belasting en afschrijving eraf gaan. Zulke veelvouden horen bij een aanbieder met een eigen contract. Zonder contract ligt de prijs ruim lager.
Een deel van de koopsom wordt vaak later betaald en hangt dan aan de omzet die er werkelijk komt. Bij een bedrijf dat op een contract en een paar sleutelmensen draait, deel je zo het risico met de verkoper. Je eigen accountant kijkt het best apart naar de declaraties en het omzetplafond, want daar valt of staat de koopprijs.
Zelf oprichten of een lopend thuiszorgbedrijf kopen
Wie zelf een thuiszorgbedrijf opricht, stuit meteen op twee drempels. Je hebt toelating nodig om zorg te mogen leveren. Daarnaast moet iemand je zorg inkopen: een gemeente, een zorgkantoor of cliënten met een persoonsgebonden budget. Voor een nieuwe aanbieder is dat inkopen de hoogste drempel. Bij een overname is aan allebei al voldaan. De organisatie is toegelaten en er lopen contracten. Er zijn cliënten met een indicatie, het besluit over hoeveel zorg iemand krijgt.
Zelf beginnen is vooraf goedkoper. Alleen werf je dan je hele team zelf, in een markt met een tekort aan mensen. Met een overname heb je omzet vanaf de eerste maand, tegen een prijs die vooral uit goodwill bestaat. Gemeenten hebben eigen regels bij een eigenaarswissel, en sommige contracten vragen vooraf toestemming.
Wijkverpleging, huishoudelijke zorg of dagbesteding
Wijkverpleging en huishoudelijke zorg klinken als één vak. Voor een koper zijn het twee geldstromen met twee opdrachtgevers. Aan de onderkant van de markt zit iets anders. Een heel kleine aanbieder is in feite een cliëntenbestand met een naam, zonder team en zonder contract. Dat kan een startpunt zijn, maar een draaiend thuiszorgbedrijf is het niet. Een zorgboerderij leunt weer grotendeels op de gemeentelijke stroom, met dagbesteding per dagdeel.
Als de bestuurder wil stoppen
Een bestuurder die aan stoppen denkt, zegt dat niet tegen zijn team en zeker niet tegen zijn cliënten. Beide groepen reageren op onrust. Een thuiszorgbedrijf ter overname komt daardoor niet vanzelf in het openbaar. Meldt een bestuurder zijn organisatie hier aan, dan komt ze pas bij de kopers terecht nadat haar aanmelding is nagelezen. Past ze bij de branche en de regio die je koos, dan krijg je meteen bericht.
Het eerste contact loopt via een verzoek aan de bestuurder zelf. Voordat hij antwoordt, kan hij zien wie je bent. Pas als hij dat wil, komt er een gesprek. Zegt hij ja, dan praat je zonder tussenpersoon over zijn contracten, zijn wijkverpleegkundigen en de stand van zijn vergunning. Wie nog breder kijkt dan de zorg, begint beter bij het kopen van een bedrijf in het algemeen.